Sır
Bunu sana yazdığımı kimseye söyleme Sır olsun aramızda Gizli gizli bakıp gülüşelim Anlamasınlar niye güldüğümüzü Muzip çocuklar misali……
Teşhis (Son Bölüm)
Arkasında toplanan simsiyah yağmur bulutları. Önünde şehrin belli belirsiz silüeti. Zihninde aradığı soruların cevabı yok. Başına gelenlerin…
Teşhis (7. Bölüm)
Kendi karanlığının içinde yanında polislerle beraber Savcının odasına gidiyordu. Ayakları altında eskimiş karolar. Çevresindeki insanların…
Hiçliğin Gölgesinde
Bu aralar hiçbir şey yapmıyorum Sabah hiçbir şey yapmak için uyanıp Gece hiçbir şey yapmak için yatıyorum Görsen şaşırırsın Hatta hiçbir şey…
Kaybolan Zamanın İzleri
Neşe ile gülüşen çocuk sesleri Kaybolan geçmişin lemaları Zafer dolu günleri özleyerek Birikmişleri saymanın vaktindeyiz Umudumuz; geride…
Teşhis (6. Bölüm)
Tek kişilik odada, kapısında nöbetçi polis, on sekiz saat uyudu. Koluna bağlanmış serum ağır ağır damladı. Odanın kirli perdesinin aralığından…
Teşhis (5. Bölüm)
Uyku, artık gelmeyen eski bir anı gibi. Yatmak için değil, sadece dinlenmek için kullandığı, geride kalan tek eşyası olan yatağının üzerinde.…
Teşhis (4. Bölüm)
Karar vermek için ne olduğunu bilmesi gerekiyordu. Ne olduğunu? Sahi gerçekten artık neydi? Tanrı mı, insan mı, yaratık mı, deli mi, yoksa…
Teşhis (3. Bölüm)
İlaçları bırakalı on yedi gün olmuştu. Yine bir sürü laf, bir sürü tavsiye, anlamsız zorlamalar. Bir yandan onların zihninden geçenleri…
Teşhis (2. Bölüm)
Kemoterapinin başlamasına bir gün kala dördüncü kriz vurdu. O sırada arkadaşının evinde yemek yiyordu. Ağrı başlamadan önce; kısa bir an da…